25
lis
Ostatni raz gościłam w Warszawskiej Operze Kameralnej podczas premiery Wesela Figara Mozarta w 2019 roku, którą wyreżyserował Grzegorz Chrapkiewicz. Po kilku latach powróciłam na premierę Cyrulika sewilskiego Rossiniego - także w jego reżyserii - która jednocześnie była okazją do świętowania 45-lecia pracy artystycznej twórcy. Cyrulik sięga po wcześniejszy rozdział historii bohaterów, prezentując ich w pełni dynamicznych i komicznych sytuacjach. W niewielkiej przestrzeni WOK Chrapkiewicz znakomicie wykorzystał minimalistyczną, umowną scenografię Wojciecha Stefaniaka. Centralny punkt stanowi drzewko pomarańczy - subtelny, a zarazem wymowny symbol Sewilli, nadający całej przestrzeni południowy koloryt i klarowną ramę geograficzną. Ograniczona scenografia w niczym nie krępuje narracji; przeciwnie,…
