Polskie Wydawnictwo Muzyczne wypuściło na rynek kolejną książkę z serii “Opera”. Do tej pory w ramach tego cyklu czytelnikom przybliżone zostały postaci Aleksandry Kurzak, Michała Znanieckiego i Tomasza Koniecznego.
W obszernym wywiadzie-rzece baryton Jerzy Artysz opowiada Aleksandrowi Laskowskiemu i Sylwii Wachowskiej o swojej pracy śpiewaka operowego oraz pedagoga. Artysta wspomina dom rodzinny, wspierającą zawsze jego muzyczny rozwój matkę, lata w szkolnej ławie, które upływały w cieniu wojennej apokalipsy oraz swoją edukację w zakresie gry na skrzypcach oraz śpiewu.
Śledzimy lata kariery artysty – od udziału w konkursach wokalnych, przed pierwsze role w Operze Łódzkiej, po dojrzałe kreacje w warszawskim Teatrze Wielkim i Warszawskiej Operze Kameralnej oraz repertuar pieśniarski. Bardzo ciekawym fragmentem wywiadu, który powinni przeczytać nie tylko adepci sztuki wokalnej, czy melomani, ale przede wszystkim reżyserzy, jest wykład Artysza na temat tego, czym jest opera i przedstawienie jego poglądów na temat inscenizacji dzieł operowych.
Artysta snuje również opowieści z południa Europy, z którym przez dłuższy czas związany był zawodowo. Bardzo ciekawa jest część poświęcona działalności edukacyjnej artysty, o której opowiada z ogromnym zaangażowaniem. Profesor tłumaczy, w jaki sposób powinno przebiegać kształcenie kolejnych pokoleń śpiewaków.
Z kart przeprowadzonego wywiadu-rzeki wyłania się postać wspaniałego człowieka z wielką klasą, artysty i pedagoga. Książka stanowi ciekawą pozycję dla wszystkich osób zainteresowanych operą, ze względu na możliwość zapoznania się z opiniami człowieka o tak wielkim autorytecie, poznania jego losów i trudów wykonywania zawodu śpiewaka w czasach PRL.
