Nasza strona używa plików cookies, aby zapewnić Ci lepsze doświadczenia i dopasowane treści. Korzystając z serwisu, wyrażasz zgodę na ich użycie. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.

„Life Is a Dream” Anthony’ego Hopkinsa na szczycie brytyjskiej listy muzyki klasycznej

Album „Life Is a Dream” Sir Anthony’ego Hopkinsa znalazł się na pierwszym miejscu brytyjskiej Official Classical Chart. Wydana przez Decca Classics płyta zawiera kompozycje artysty powstające na przestrzeni ponad sześciu dekad i została nagrana z udziałem Philharmonia Orchestra pod batutą Gustavo Dudamela. Hopkins, laureat Oscara i jeden z najbardziej cenionych aktorów swojego pokolenia, ma 88 lat. Muzyka jest jednak obecna w jego życiu od dzieciństwa i od dawna stanowi ważną część jego działalności artystycznej.

Album ukazał się 21 sierpnia 2026 roku, a w notowaniu Official Classical Chart obejmującym okres od 28 sierpnia do 3 września zadebiutował na pierwszym miejscu. To pierwsze nagranie Hopkinsa dla Decca Classics, ale nie pierwszy album prezentujący jego muzykę. W 2012 roku ukazał się Composer, natomiast jego kompozycje wcześniej nagrywali także inni wykonawcy. Jedną z najbardziej znanych jest And the Waltz Goes On, walc nagrany przez André Rieu i Johann Strauss Orchestra, za który Hopkins otrzymał Classic Brit Award.

Muzyka była obecna w życiu Hopkinsa na długo przed rozpoczęciem przez niego kariery aktorskiej. Anthony Hopkins urodził się w Port Talbot w Walii i jako czterolatek zaczął grać na fortepianie. Kilka lat później wykonywał utwory Beethovena i Chopina, a w wieku sześciu lat zaczął improwizować. W latach 50., jeszcze jako nastolatek, komponował muzykę do lokalnych przedstawień. „Muzyka była moim pierwszym pragnieniem, moim pierwszym marzeniem. Komponuję muzykę przez całe życie” – mówi Hopkins. Jak podkreśla, niektóre utwory z Life Is a Dream powstały wiele lat temu, a on sam wracał do nich przez kolejne dekady.

Na albumie znalazło się 12 kompozycji powstających w różnych okresach życia Hopkinsa. Program obejmuje Fanfare and March, Farewell My Love, And the Waltz Goes On, My Fatherland, Margam oraz trzyczęściową 1947 Suite for Solo Piano and Orchestra, a także Stella Aria, Tara i Two Pieces for Orchestra z częściami Samsara i The Eagle. Wiele z tych utworów ma osobisty charakter. My Fatherland i Margam odwołują się do Walii i miejsc związanych z dzieciństwem Hopkinsa, natomiast Stella Aria została napisana dla jego żony, a Tara dla siostrzenicy. W programie znalazły się również kompozycje inspirowane rodzinnymi wspomnieniami oraz muzycznymi fascynacjami artysty.

Szczególną historię ma Bracken Road, druga część 1947 Suite for Solo Piano and Orchestra. Hopkins napisał pierwszą wersję melodii w 1963 roku, kiedy pracował jako aktor w Liverpool Playhouse. Przed próbami siadał przy fortepianie za kulisami i improwizował. Podczas jednej z takich porannych improwizacji powstał materiał, który z czasem stał się Bracken Road. Utwór wyrasta ze wspomnień Margam w południowej Walii – ulic, pól, łąk i gór otaczających rodzinny dom Hopkinsa. Decca wskazuje również na wpływy Harry James Orchestra i orkiestrowych ballad Jackie’ego Gleasona, a w instrumentacji dostrzega nawiązanie do wolnej części I Symfonii Elgara.

Life Is a Dream nagrała Philharmonia Orchestra pod batutą Gustavo Dudamela. W nagraniu wzięli również udział pianista Sergio Tiempo, wiolonczelista Gregorio Nieto, The Bach Choir oraz Boy Choristers of Winchester Cathedral. Nagrania odbyły się w kwietniu 2026 roku w Alexandra Palace w Londynie. Hopkins podkreśla znaczenie współpracy z Dudamelem, który z kolei mówi o pięknie, kunszcie i poczuciu zachwytu obecnych w jego muzyce.

Dla Decca Classics Life Is a Dream jest pierwszym albumem Hopkinsa wydanym przez wytwórnię. Laura Monks, prezes Decca Classics, pogratulowała artyście sukcesu na brytyjskiej liście, podkreślając jego wieloletnią pracę nad muzyką oraz współpracę z Gustavo Dudamelem, Philharmonia Orchestra i pozostałymi wykonawcami. Hopkins od dawna rozwija swoją działalność kompozytorską także poza nagraniami. W styczniu 2025 roku jego muzykę wykonała Royal Philharmonic Orchestra podczas koncertu w Rijadzie, gdzie po raz pierwszy zaprezentował się publicznie jako kompozytor. Program koncertu również nosił tytuł Life Is a Dream.

Muzyka Hopkinsa pozostaje mocno zakorzeniona w tradycji. Recenzując album dla The Independent, Louis Chilton zwrócił uwagę na jego wyczucie harmonii i melodyki, wskazując na obecne w muzyce jasne, blaszane fanfary oraz eleganckie walce. Jego zdaniem kompozycje Hopkinsa mają tradycyjny charakter i pozostają dalekie od bardziej eksperymentalnego języka muzyki XX wieku. Chilton przyznaje zarazem, że łatwo byłoby potraktować tę płytę z pobłażaniem jako muzyczny projekt znanego aktora, jednak jego zdaniem Hopkins ma dobre wyczucie harmonii i melodyki, a Life Is a Dream broni się jako samodzielna propozycja muzyczna.

Część dochodów ze sprzedaży CD i winyli Hopkins przeznaczy na rzecz United Nations Development Fund, wspierając mieszkańców Wenezueli po serii śmiertelnych trzęsień ziemi. Life Is a Dream jest dostępne na CD, winylu oraz w formatach cyfrowych.

Źródła: Decca Classics, „The Independent”

Postaw mi kawę na buycoffee.to

Może Cię zainteresuje