Nasza strona używa plików cookies, aby zapewnić Ci lepsze doświadczenia i dopasowane treści. Korzystając z serwisu, wyrażasz zgodę na ich użycie. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.

Z pierwszego rzędu

„Chopin, Chopin!” – wizualny przepych i blask salonów

„Chopin, Chopin!” – wizualny przepych i blask salonów

„Chopin, Chopin!” w reżyserii Michała Kwiecińskiego to jedna z najdroższych produkcji w historii polskiego kina, z budżetem około 70 milionów złotych. Obraz zdobył nagrody za scenografię i kostiumy podczas 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, co świadczy o jego wysokich walorach wizualnych. Reżyser z rozmachem kreśli portret epoki, stawiając na barwę, dźwięk i muzyczną intensywność. Paryskie salony pulsują detalem i bogactwem formy, tworząc przestrzeń, która oddziałuje na wyobraźnię i zmysły widza. Film przedstawia Chopina przede wszystkim jako gwiazdę salonów, obiekt zbiorowego uwielbienia. Ten teatralny wizerunek dominuje nad jego cichą, introwertyczną naturą. W rzeczywistości kompozytor unikał rozgłosu, cenił kameralne towarzystwo…
Czytaj dalej
Zielone światło dla “Toski”? Premiera w Łodzi

Zielone światło dla “Toski”? Premiera w Łodzi

4 października Teatr Wielki w Łodzi otworzył nowy sezon artystyczny premierą Toski Giacoma Pucciniego. Poprzednia inscenizacja autorstwa Janiny Niesobskiej i Waldemara Zawodzińskiego z 2012 roku zeszła z afisza już trzy lata później. Tym razem reżyserię powierzono Giorgio Madii, który w Łodzi ma na koncie m.in. Opowieści Hoffmanna Jacques’a Offenbacha, Zemstę nietoperza Johanna Straussa II oraz kilka spektakli baletowych. Scenicznie Tosca pozostaje wierna klasyce. Monumentalne elementy scenografii przywodzą na myśl rzymską architekturę - pełną wspaniałości i ciężaru wydarzeń, który zdaje się przewyższać prywatne dramaty bohaterów. W tym majestatycznym otoczeniu postacie wydają się małe; ich emocje giną w cieniu dziejowych zawirowań. Całość…
Czytaj dalej
Piotr Beczała w Bayreuth: Lohengrin w machinie Brabancji

Piotr Beczała w Bayreuth: Lohengrin w machinie Brabancji

Po sześciu latach nieobecności na Festiwalu w Bayreuth Piotr Beczała powrócił na Zielone Wzgórze, by ponownie wcielić się w rolę Lohengrina. Tenor zadebiutował w tej partii w 2016 roku pod batutą Christiana Thielemanna w Semperoper w Dreźnie, a w 2018 roku - zaledwie 27 dni przed premierą - powierzono mu główną rolę w produkcji Yuvala Sharona w Bayreuth po wycofaniu się Roberto Alagni. Od tego czasu Beczała wielokrotnie śpiewał Lohengrina, występując w Bayreuth (2019) oraz na scenach Wiednia, Nowego Jorku, Paryża, Zurychu i Monachium, gdzie 27 i 30 lipca 2025 roku stanął na scenie w tej partii, by już 1…
Czytaj dalej
Samotność między pragnieniem a destrukcją. “Salome” na Baltic Opera Festival

Samotność między pragnieniem a destrukcją. “Salome” na Baltic Opera Festival

Wieczór był ciężki od wilgoci i napięcia. W powietrzu unosił się zapach mokrego lasu, a chłód przenikający przez sosnowe gałęzie zwiastował coś niepokojącego. W takiej scenerii zabrzmiała „Salome” Richarda Straussa — najważniejsze wydarzenie tegorocznego Baltic Opera Festival, pod reżyserią Romualda Wiczy-Pokojskiego według koncepcji inscenizacyjnej Tomasza Koniecznego, dyrektora artystycznego festiwalu. Scenografia Borisa Kudlički nie walczy z naturalnym otoczeniem Opery Leśnej, lecz z nim współgra — na scenie wyrastają milczące sylwetki drzew, a w centrum zawieszono przezroczystą konstrukcję, będącą zarówno klatką, jak i gablotą. Salome obserwuje świat i sama staje się obiektem nieustannej obserwacji — jak eksponat pod szkłem. Ta izolacja, zarówno…
Czytaj dalej
Paryska premiera “Kawalera srebrnej róży” w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego

Paryska premiera “Kawalera srebrnej róży” w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego

Wiosna upłynęła Krzysztofowi Warlikowskiemu pod znakiem intensywnej aktywności artystycznej. W Bayerische Staatsoper miała miejsce premiera Katii Kabanowej Leoša Janáčka w jego reżyserii, a na scenie Opéra national de Paris wznowiono przygotowanego wcześniej Don Carlosa Verdiego. 21 maja w Théâtre des Champs-Élysées zainaugurowano z kolei nową inscenizację Kawalera srebrnej róży Richarda Straussa — kolejną realizację dzieł tego kompozytora w dorobku Warlikowskiego. Reżyser sięgał już wcześniej po trzy inne opery Straussa: Salome i Elektrę — dzieła przełomowe pod względem libretta, formy muzycznej i centralnych kobiecych ról — oraz metaforyczną Kobietę bez cienia. Akcja „Kawalera srebrnej róży” rozgrywa się w Wiedniu w drugiej…
Czytaj dalej
Piotr Beczala jako Manrico: wokalna precyzja w wiedeńskim Trubadurze

Piotr Beczala jako Manrico: wokalna precyzja w wiedeńskim Trubadurze

Wiener Staatsoper wznowiła w tym sezonie Trubadura Verdiego dwukrotnie – w lutym w roli hrabiego di Luny na scenie Staatsoper zadebiutował Artur Ruciński, natomiast w maju partię Manrica wykonał Piotr Beczała. Dla polskiego tenora była to już druga realizacja Trubadura, po debiucie w tej roli w Opernhaus Zürich w 2021 roku. Obaj artyści spotkają się w tych samych partiach w przyszłym sezonie – na deskach Bayerische Staatsoper oraz Teatro Real. Reżyser Daniele Abbado umieszcza akcję opery w realiach hiszpańskiej wojny domowej lat 30. XX wieku, co podkreśla uniwersalny wymiar dzieła – opowieści o podziałach, namiętnościach, przemocy oraz moralnych i religijnych…
Czytaj dalej
Amina Edris, Benjamin Bernheim i Andrzej Filończyk w “Manon” – klimat lat dwudziestych w Opéra national de Paris

Amina Edris, Benjamin Bernheim i Andrzej Filończyk w “Manon” – klimat lat dwudziestych w Opéra national de Paris

Opéra national de Paris wznowiła w tym sezonie Manon Masseneta w inscenizacji Vincenta Hugueta, której premiera odbyła się w 2020 roku. Reżyser przeniósł akcję opery do Paryża lat 20. – epoki rozkwitu jazzu, symbolu nowoczesności i swobody, oraz tańca charleston, odzwierciedlającego dynamikę i energię tamtych czasów. Te formy rozrywki nie były jedynie muzycznym fenomenem, lecz zjawiskami społecznymi, wyrażającymi pragnienie życia, oderwania od przeszłości i śmiałego spojrzenia w przyszłość. Manon, pełna uroku, młodzieńczego wdzięku i zmysłowej lekkości, pozostaje postacią pełną sprzeczności. Z jednej strony pragnie miłości i bliskości, z drugiej – fascynuje ją świat luksusu, przyjemności i obietnicy wielkich możliwości. Manon…
Czytaj dalej
Owacyjny wieczór w Wiener Konzerthaus z Sophie Junker i Jakubem Józefem Orlińskim

Owacyjny wieczór w Wiener Konzerthaus z Sophie Junker i Jakubem Józefem Orlińskim

Oratorium Deborah Haendla, oparte na biblijnej Księdze Sędziów, opowiada o heroicznej walce Izraelitów z Kananejczykami. Deborah, duchowa przewodniczka narodu, wzywa swój lud do zjednoczenia i odwagi w obliczu zagrożenia. Towarzyszy jej Barak, dowódca wojsk izraelskich, który – zainspirowany słowami prorokini – podejmuje się poprowadzenia armii do walki. Decydujący moment historii należy jednak do Jael, odważnej kobiety, która ostatecznie zabija Siserę, wodza armii kananejskiej, zapewniając Izraelowi zwycięstwo. Haendel, komponując Deborah w 1733 roku, stworzył dzieło o wyjątkowej sile dramatycznej – połączył w nim włoski styl operowy, pełen ekspresyjnych arii i recytatywów, z angielską tradycją chóralnego oratorium. Bogactwo brzmienia, zróżnicowanie nastrojów oraz…
Czytaj dalej
Na ścieżce oczyszczenia. Hubert Zapiór jako Don Giovanni w Komische Oper Berlin

Na ścieżce oczyszczenia. Hubert Zapiór jako Don Giovanni w Komische Oper Berlin

Kirill Serebrennikov to jeden z najciekawszych i najbardziej bezkompromisowych reżyserów teatralnych i operowych, którego twórczość od lat wywołuje silne emocje. Przez długi czas związany był z rosyjskim środowiskiem artystycznym, jednak jego niezależność i krytyczny stosunek do władzy sprawiły, że stał się celem represji politycznych. W latach 2017–2019 przebywał w areszcie domowym, oskarżony o rzekomą defraudację funduszy – zarzuty te on sam, jak i wielu obserwatorów, uznaje za pretekst do jego uciszenia. Obecnie dzieli życie między Berlinem a Paryżem, tworząc na najważniejszych scenach teatralnych i operowych Europy. Kilka dni temu został uhonorowany francuskim Orderem Narodowym Legii Honorowej (Ordre national de la…
Czytaj dalej
Ariadna na krańcach wszechświata. “Ariadna na Naxos” Straussa w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej

Ariadna na krańcach wszechświata. “Ariadna na Naxos” Straussa w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej

„Ariadna na Naxos” Richarda Straussa to najpewniej pożegnalna inscenizacja Mariusza Trelińskiego jako dyrektora artystycznego Teatru Wielkiego – Opery Narodowej. Reżyser nie żegna się jednak z widzami na stałe – koncepcja programowa Borisa Kudlički, który przejmie stery teatru od nowego sezonu, zakłada obecność jego nowych produkcji w repertuarze. Libretto autorstwa Hugo von Hofmannsthala przenosi widzów do domu wiedeńskiego mecenasa sztuki, który na potrzeby prywatnego przyjęcia zamawia spektakl operowy. Od młodego Kompozytora wymaga połączenia poważnej opery „Ariadna na Naxos” z lekką komedią dell’arte o miłosnych perypetiach Zerbinetty. W ten sposób powstaje nietypowy teatr w teatrze, w którym ścierają się wzniosłość i trywialność,…
Czytaj dalej