Nasza strona używa plików cookies, aby zapewnić Ci lepsze doświadczenia i dopasowane treści. Korzystając z serwisu, wyrażasz zgodę na ich użycie. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.

Z pierwszego rzędu

Benjamin Bernheim jako Werther w Salzburgu. Między obsesją a rozpaczą

Benjamin Bernheim jako Werther w Salzburgu. Między obsesją a rozpaczą

Koncertowe wykonanie Werthera Jules’a Masseneta podczas tegorocznego Festiwalu w Salzburgu miało swojego bezdyskusyjnego bohatera. Benjamin Bernheim po raz kolejny pokazał, jak wiele można wydobyć z tej partii, gdy znakomity instrument spotyka się z dojrzałością muzyczną i świadomym prowadzeniem frazy. Jego Werther był pełen emocji, ale wolny od sentymentalnej egzaltacji, bardziej niepokojący niż konwencjonalnie romantyczny, chwilami wręcz obsesyjnie skupiony na własnym uczuciu. Największe wrażenie robiła jednak strona wokalna: szlachetna, świetlista barwa, duży wolumen, niezwykła płynność legata i bardzo precyzyjna kontrola dynamiki pozwalały swobodnie przechodzić od intymnego piano do szerokiego, nasyconego brzmienia. Duża siła głosu nie była przy tym celem samym w…
Czytaj dalej
Ludovic Tézier i Nadine Sierra w „Rigoletcie” w reżyserii Barbary Wysockiej w Monachium

Ludovic Tézier i Nadine Sierra w „Rigoletcie” w reżyserii Barbary Wysockiej w Monachium

Rigoletto jest drugą, po Łucji z Lammermoor, inscenizacją Barbary Wysockiej na scenie Bayerische Staatsoper. Już w swojej pierwszej realizacji w Monachium reżyserka przeniosła akcję poza jej historyczny kontekst - do Ameryki lat 50. i 60., świata politycznych elit i patriarchalnych zależności. Podobnie w Tosce czy drezdeńsko-warszawskim Romeo i Julii interesował ją człowiek uwikłany w większy od siebie porządek społeczny, presja wspólnoty i mechanizmy władzy. W Rigoletcie ten język sceniczny jest już dobrze rozpoznawalny, ale tym razem wydaje się szczególnie dobrze dopasowany do dzieła. Wysocka również tutaj patrzy na bohaterów przez szerszy kontekst społeczny. W Romeo i Julii perspektywa wspólnoty przesłaniała…
Czytaj dalej
Piotr Beczała jako Faust w Monachium. W świecie, w którym zło jest wyborem

Piotr Beczała jako Faust w Monachium. W świecie, w którym zło jest wyborem

Nowa inscenizacja Fausta Charles’a Gounoda w reżyserii Lotte de Beer miała premierę w lutym 2026 roku w Bayerische Staatsoper. Kilka miesięcy później spektakl powrócił na scenę podczas Münchner Opernfestspiele, tradycyjnie zamykających sezon artystyczny monachijskiej opery. Przedstawienie powstało jako koprodukcja Bayerische Staatsoper i Teatru Wielkiego - Opery Narodowej, można więc spodziewać się, że w przyszłości zostanie pokazane również w Warszawie. Termin polskiej premiery nie został jeszcze oficjalnie ogłoszony. De Beer rozpoczyna przedstawienie od Fausta siedzącego na wózku inwalidzkim. Nie jest to uczony pogrążony w rozważaniach nad granicami poznania, lecz człowiek, który utracił wiarę w sens dalszego życia. Jego pierwsze słowo -…
Czytaj dalej
„Trubadur” na Wyspie Małgorzaty w Budapeszcie – muzyka na pierwszym planie

„Trubadur” na Wyspie Małgorzaty w Budapeszcie – muzyka na pierwszym planie

Do Budapesztu przyjechałam przede wszystkim na Grand Prix Węgier Formuły 1. Przeglądając program wydarzeń odbywających się w mieście, natrafiłam jednak na informację o plenerowym Trubadurze Giuseppe Verdiego na Letniej Scenie na Wyspie Małgorzaty. Wyspa nie była mi obca - podczas wcześniejszych wizyt spacerowałam jej alejkami, ale nigdy nie miałam okazji zobaczyć spektaklu w działającym tu od ponad osiemdziesięciu lat teatrze pod gołym niebem. Jednym z powodów, dla których zdecydowałam się na ten spektakl, była obsada z Mariną Rebeką w partii Leonory. Ostatecznie łotewska sopranistka z powodów zdrowotnych wycofała się z udziału w przedstawieniu, a jej miejsce zajęła Elena Stikhina. Mimo…
Czytaj dalej
Od Mozarta do Broadwayu. Joyce DiDonato podczas “Mozart Night” na Centralnym Placu Muzyki

Od Mozarta do Broadwayu. Joyce DiDonato podczas “Mozart Night” na Centralnym Placu Muzyki

Warszawska Opera Kameralna zwieńczyła 35. Festiwal Mozartowski galą Mozart Night z udziałem Joyce DiDonato. Występ amerykańskiej mezzosopranistki był nie tylko finałem tegorocznej edycji najstarszego w Polsce festiwalu poświęconego twórczości Wolfganga Amadeusza Mozarta, lecz także jednym z najważniejszych wydarzeń pierwszej edycji Centralnego Placu Muzyki - nowego festiwalu, w którym swoje wydarzenia prezentują najważniejsze warszawskie instytucje kultury. Joyce DiDonato od kilku lat regularnie powraca do Polski. W 2023 roku zaprezentowała w NOSPR w Katowicach swój autorski projekt Eden, a kilka tygodni później wystąpiła na festiwalu Sopot Classic. W 2024 roku zainaugurowała XII Festiwal Oper Barokowych Warszawskiej Opery Kameralnej, ponownie prezentując Eden. Rok…
Czytaj dalej
Powrót „Polskiego Wesela”. Czy zapomniana operetka wytrzymała próbę czasu?

Powrót „Polskiego Wesela”. Czy zapomniana operetka wytrzymała próbę czasu?

Losy Polskiego Wesela Józefa Beera należą do najbardziej niezwykłych w historii operetki XX wieku. Utwór miał światową prapremierę w 1937 roku w Zurychu i w krótkim czasie podbił kilkadziesiąt europejskich scen. Przetłumaczony na osiem języków, jeszcze w tym samym roku został wystawiony w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy. Mimo to nigdy nie doczekał się w Polsce pełnej realizacji scenicznej. Rozwijającą się karierę operetki brutalnie przerwała II wojna światowa. Józef Beer, kompozytor żydowskiego pochodzenia, został zmuszony do emigracji, a jego twórczość zniknęła z repertuarów na długie dziesięciolecia. Dopiero po blisko dziewięćdziesięciu latach polska publiczność mogła zobaczyć pierwszą pełną realizację sceniczną Polskiego Wesela.…
Czytaj dalej
„Walkiria” na Baltic Opera Festival. Wotan jako architekt świata

„Walkiria” na Baltic Opera Festival. Wotan jako architekt świata

Nigdy wcześniej podczas Baltic Opera Festival nie widziałam w Operze Leśnej tak licznej publiczności. Frekwencja potwierdziła, że Walkiria Richarda Wagnera była najbardziej wyczekiwanym, a zarazem najważniejszym wydarzeniem czwartej edycji festiwalu. Była to moja trzecia wizyta na Baltic Opera Festival i z każdą kolejną edycją coraz wyraźniej widać, że sopocki festiwal konsekwentnie buduje swoją pozycję na europejskiej mapie wydarzeń operowych. Nieprzypadkowo to właśnie Walkiria znalazła się w centrum tegorocznego programu. W 2026 roku przypada 150. rocznica premiery całego Pierścienia Nibelunga podczas pierwszego Festiwalu w Bayreuth, dlatego wybór drugiej części monumentalnej tetralogii miał nie tylko wymiar artystyczny, ale również symboliczny. Nie bez…
Czytaj dalej
“Tosca” na Centralnym Placu Muzyki. Koncert, który stał się spektaklem

“Tosca” na Centralnym Placu Muzyki. Koncert, który stał się spektaklem

Pierwsza edycja Centralnego Placu Muzyki od razu pokazała ambicje organizatorów. Program przygotowany wspólnie przez warszawskie instytucje kultury łączył różne gatunki i estetyki - od opery i operetki po musical, koncerty symfoniczne, muzykę filmową i recitale światowych gwiazd. Ich najpełniejszym wyrazem okazała się koncertowa Tosca Pucciniego. Pogoda nie zamierzała jednak ułatwiać zadania. Wieczór nie przyniósł ulgi po niemal czterdziestostopniowym dniu, a rozgrzana płyta Placu Centralnego jeszcze długo po zachodzie słońca oddawała nagromadzone ciepło. Mimo ekstremalnych warunków organizatorzy stanęli na wysokości zadania. Kilka punktów wejścia pozwoliło uniknąć kolejek, zadbano o dostęp do wody, a publiczność otrzymała papierowe wachlarze. Dobrze sprawdziło się także…
Czytaj dalej
Siła dobrze opowiedzianej historii. Premiera „Wesela Figara” w Polskiej Operze Królewskiej

Siła dobrze opowiedzianej historii. Premiera „Wesela Figara” w Polskiej Operze Królewskiej

Wesele Figara zajmuje szczególne miejsce w historii Polskiej Opery Królewskiej. Gdy pod koniec 2017 roku teatr prezentował swoją pierwszą pełnosceniczną premierę, był nią właśnie Mozartowski tytuł w reżyserii Ryszarda Peryta, pierwszego dyrektora instytucji. Osiem lat później opera powróciła na scenę Teatru Królewskiego w nowej realizacji Jitki Stokalskiej, inaugurując IX Letni Festiwal Polskiej Opery Królewskiej. Tegoroczna edycja festiwalu została w całości poświęcona twórczości salzburskiego kompozytora. W programie znalazły się zarówno jego najważniejsze dzieła sceniczne, jak i koncerty prezentujące muzykę Mozarta w różnych odsłonach, składając się na szeroki portret jednego z najwybitniejszych twórców teatru muzycznego. Nowa realizacja Wesela Figara wpisuje się w…
Czytaj dalej
Pod presją wspólnoty. “Romeo i Julia” w Operze Narodowej

Pod presją wspólnoty. “Romeo i Julia” w Operze Narodowej

Ostatnią premierą sezonu 2025/2026 w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej został Romeo i Julia Charles'a Gounoda. Spektakl powstał jako koprodukcja z Semperoper Dresden, gdzie miał swoją premierę w maju 2025 roku. Warszawska publiczność otrzymała więc przedstawienie, które zdążyło już wywołać wiele dyskusji po ubiegłorocznej premierze w Dreźnie. Barbara Wysocka proponuje odczytanie, w którym romantyczny wymiar historii schodzi na dalszy plan. Jej Werona nie jest miastem zakochanych, lecz przestrzenią społecznych napięć, kontroli i wykluczenia. Trudno nie dostrzec pewnej ciągłości w myśleniu Barbary Wysockiej o teatrze. Podobnie jak w prezentowanej na scenie Opery Narodowej Tosce, również tutaj architektura staje się czymś więcej…
Czytaj dalej